Luxman tuner T300V Luxman versterker L309 Akai tuner AT-550 Akai versterker AA-5500 Akai versterker AA-5800 Sony versterker TA 88 Sony tuner ST-A6B Sony tuner ST-5000f Sony versterker TA-1130 en ST-5140 Philips platenspeler 212 en 209 Marantz versterker 1070 en Marantz Tuner 104 Thorens Platenspeler TD 166 MK II

Luxman T-300V

De restauratie van een Luxman T-300V tuner uit 1976

De Luxman T-300V werd in 1976 geïntroduceerd als het grotere broertje van de T-550. Met een verbeterde gevoeligheid van 1,7 µV en een lagere vervorming van slechts 0,2% was dit destijds een high-end apparaat met een vermoedelijk prijskaartje van rond de 2000 gulden. Luxman bracht in die periode ook een T-310 model uit met FM Dolby. Hoewel enkele radiostations in Amerika hiermee experimenteerden, is deze techniek in Europa nooit via de ether uitgezonden. Een interessante ontdekking in dit specifieke exemplaar is het 'piggy-back' printplaatje met twee op-amps. Dit is een 'anti-birdies'-filter, dat destijds waarschijnlijk achteraf door de Nederlandse importeur Audioscript is geïnstalleerd.

Bekende mankementen en modificaties

Een bekend probleem bij deze tuners zijn de lampjes van de band-indicator (AM/FM), de twee lampjes in de afstemwijzer en het stereo-indicatielampje. Na decennia van trouwe dienst begeven deze het vaak. Ik heb ze vervangen door moderne, witte powerleds, gecombineerd met de juiste kleurfilters om de originele uitstraling van de AM- en FM-banden te behouden.
Aan de achterzijde van de behuizing bevindt zich een dimschakelaar voor de schaalverlichting. In de dimstand zorgt een rood omlijnde weerstand ervoor dat de zes lampjes minder fel branden. Deze weerstand dissipeert echter zo'n 5 watt aan warmte. Omdat Luxman de weerstand strak tegen de printplaat had gemonteerd, brandde deze door de extreme hitte na verloop van tijd bijna door de printplaat heen. Het lijkt erop dat dit destijds niet grondig is getest. Een vergelijkbare ontwerpfout zag ik overigens ook bij de Marantz 104 tuner uit die tijd: vermogensweerstanden die hun maximale vermogen moeten dissaperen worden direct tegen de printplaat geplaatst, waardoor de print na tientallen jaren volledig verkoolt.

Recap en fijnafstelling (Tuning)

De tuner heeft een volledige revisie ondergaan. Alle elco's zijn vernieuwd, en de mylar- en tantaalcondensatoren zijn vervangen door hoogwaardige MKP-condensatoren. Voor het kritische signaalpad is gekozen voor audiofiele Nichicon Fine Gold-elco's.
Voorafgaand aan de afstelling mat ik een totale harmonische vervorming (THD) van 0,63%. Na een nauwkeurige afregeling daalde dit naar een indrukwekkende 0,16% op 1 kHz stereo. De kanaalscheiding bleef met 36 dB helaas wel achter op de fabrieksopgave van 45 dB. Dit verschil betekent een overspraak van 30 mV versus de gespecificeerde 10 mV. Omdat er zo'n 10 mV ruis op die 30 mV overspraak zat, kom je hiermee heel dicht tegen het maximaal haalbare aan.

Opvallende constructie

De behuizing is opvallend genoeg niet galvanisch gesloten als een kooi van Faraday, vermoedelijk omdat de AM-ferrietantenne intern is geplaatst in plaats van extern. Dit wijkt af van de standaard high-end praktijk (zoals bij de Sony ST-5000F), waar elk tunergedeelte apart is ingeblikt om zowel interne als externe interferenties tegen te gaan.